29
feb

Goede Moeder 2, Bedenkingen bij de schoolkalender

Terwijl ik de schoolkalender bekijk, maak ik me bedenkingen bij ons onverantwoord gedrag. Voor we, totaal onbezonnen, door woekerende hormonen en tiltslaande biologische klokken opgejaagd, aan kinderen begonnen, hadden we toch eens wat informatie kunnen opzoeken. We hadden kunnen rondvragen, zoals je doet als je een nieuwe auto moet kopen. Niet dat iemand mij van gedachte had kunnen doen veranderen, maar ik was misschien wat beter voorbereid geweest.

Deze week heb ik beseft dat Ona dit jaar 2,5 maand vakantie heeft, en ikzelf drie weekjes. Arnau weet voorlopig niet eens of hij hoe dan ook vakantie zal kunnen nemen. Ik begrijp ineens waarom iedereen hier altijd zucht als het over de kinderen en de vakantie gaat. Wie steekt dit malle systeem eigenlijk in elkaar? Kinderen komen om half vijf uit de school maar hun ouders werken tot 6,7, of zelfs 8u. Ze hebben maanden vakantie en hun ouders een paar weken. Moeders of vaders moeten halftijds werken om hun kinderen af te kunnen halen, of zich te pletter werken om een nanny te kunnen betalen. Zo zijn we altijd maar aan het lopen. En eigenlijk kan ik daar nog mee leven. Waar ik wild van word, is dat je op de weinige tijd die je hebt ook nog eens een fantastische moeder/vader moet zijn. Vroeger moesten kinderen tenminste nog zwijgen aan tafel of buiten spelen als ze in de weg liepen. Nu moet je pedagogisch verantwoord bezig zijn met hen en tegelijk gezond eten klaarmaken, met de glimlach of course, want als het geforceerd overkomt heeft het geen zin. Er zijn moeders die dat nog klaarkrijgen ook. Ik word daar niet goed van. Moeders die hun kinderen altijd proper naar de school brengen, en nooit het vieruurtje vergeten. Die werken en toch zelf de verjaardagstaart bakken. Die er even jong en fris blijven uitzien en met Carnaval de leukste vermommingen naaien. Die je nooit zal betrappen op rondslingerend ondergoed of vuile borden, op welk onverwacht moment je hun huis ook binnenvalt. Er zou een moedersvakbond* moeten bestaan om zulke toestanden te verbieden. Ik wed dat die supermoeders stiekem coke snuiven, of een nanny verbergen in de kelder.

*Ik heb het hier niet over de vaders, want bij vaders is dit perfectheidssyndroom nooit vastgesteld.

De commentaren zijn gesloten.