26
mrt

Trouwerij

Zaterdag moeten we naar een trouwfeest. Zo’n echt. Met alles erop en eraan. Met een trouwkleed dat astronomisch veel gekost heeft en een banket waar de familie al haar spaarcenten voor bijeen geschraapt heeft. We worden daar verondersteld netjes opgedost met ditto kinderen urenlang gezellig conversatie te maken met mensen die we amper kennen en op de gepaste momenten oooh en aah te zeggen. En dan maar hopen dat de kinderen een goeie dag hebben. Dat ze kusjes willen geven aan wildvreemden en hun tong niet uitsteken. Dat ze geen kaka moeten doen in het midden van de ceremonie. Ik zal hun zeggen dat ze niet met hun vuile handjes aan de bruidsjurk mogen zitten en niet aan de vlechten van de lieflijke bruidsmeisjes mogen trekken. Als ze "NEE!" roepen omdat hun groottante hen nogmaals wil knuffelen, zal ik misschien zelfs afkeurend kijken, maar mijn kinderen zullen weten dat ik het niet meen. Ik reken op mijn kleine amokmakers om wat leven in de brouwerij te brengen.

De commentaren zijn gesloten.